verlore woorde gryp in my gedagtes; as ek
dwaal waar min mense gaan; my siel
uit uit en ver weg; waar
waters waar rus is
waar my siel verkwik word
onder groen sambrele van soetse denneboom
en sagwoud onder my voete
waar ‘n tempel staan
nie gemaak deur die hand van mens
maar deur die geboortepyne van ‘n skepper Moeder

al gaan ek ook deur die vallei van dood en skadu
sal ek nie vrees nie
Sy neem my siel in Haar hande
en neem dit waar sy my kan gebruik
tot in die ewigheid
Die Moeder is my skepper
ek buig net voor Haar
en geen mens nie.

(c) 2014 allen simpson

Advertisements